"Już sama nie wiem, czego chcę. Chciałabym pójść, uciec...Jestem jak człowiek bardzo chory, który sam nie wie, co go najbardziej boli. Źle mu jest, a poruszyć się nie ma siły. Gdyby zresztą nawet zdołał to i zmiana położenia szkodę przynieść mu może. Dlatego cierpię i nic w sobie zmienić nie umiem." (Stefan Żeromski "Ludzie bezdomni")